No marco das actividades de conmemoración do Holocausto, realizouse a conferencia: Los españoles en Mauthausen. Francesc Boix, testigo del horror o xoves 8 de febreiro ás 20:00 a cargo de Benito Bermejo, investigador do Holocausto e autor dos libros: “Francisco Boix: O fotógrafo de Mauthausen, O fotógrafo do horror: A historia de Francisco Boix e as fotos roubadas aos SS de Mauthausen” e “Cartas desde Mauthausen”. Seguir lendo
O 27 de xaneiro é o Día Internacional de Conmemoración en Memoria das Vítimas do Holocausto. Existe un descoñecemento xeneralizado da realidade de españois e galegos nos campos de concentración e de exterminio. A ARMH solicitou ó Parlamento de Galicia un acto de recoñecemento ás persoas que sufriron o Holocausto e o Parlamento de Galicia deu un paso histórico cunha declaración institucional na que recoñece aos máis de 9.000 españois e españolas que foron deportados aos campos de concentración nazis, entre eles casi 200 galegos. Na cidade de A Coruña Inagurouse a exposición Boix o fotógrafo do Holocausto cunha serie de actividades comlmentarias: inaguración, visionado de videos, conferencias e visitas guiadas.
O cárcere de Carabanchel é un símbolo da represión da ditadura franquista. Por ela pasaron miles de antisfascistas, represaliados polas súas ideas políticas ou pola súa orientación sexual. As condición de vida entre os muros era de terror. Trala morte do ditador e das sucesivas amnistías dos chamados presos políticos, os que quedaron encarcelados sentíronse discriminados xa que tamén foran vítimas do réxime e das leis fascistas. Organizáronse en torno á COPEL e protagonizaron unha intensa loita reclamando a liberdade e un cambio radical no sistema penal e penitenciario.O cárcere pechou en 1998 e quedou abandoada. Foi derrubada en outubro de 2008.
As fotografías de Bernad tomáronse en novembro de 1998, apenas unha semana despois do traslado dos presos de Carabanchel a outras prisións. As pegadas do lugar evidéncianse na súa obra.
Tremendo e arrebatado poema de Berger.
A figura de Mario Granell, artista e expreso político do franquismo, centrou a conferencia do ciclo de actividades de Memoria do cárcere da Coruña realizado na Fundación Luís Seoane o mércores 29 de novembro. A charla foi a cargo de José Ballesta, actual director do Museo Municipal de Vigo Quiñones de León. O acto presentouno o profesor de Historia da Arte, Jorge Calle e contamos coa presenza de Cachi Granell, filla de Mario Granell.
No cárcere producironse moitas obras: artísticas, literarias, arquitectónicas… é o noso interese que se divulgue para que sexa coñecido e porque mostra de primera man os efectos terribles da situación de represión que se mantén ó longo da vida dunha persoa, como foi neste caso do gran artista surrealista Mario Granell, a quen lle influíu sempre a falta de libertade e que mostrou tan ben na súa producción artística.
Arturo Taracido Veira foi un importante persoeiro do mundo republicano coruñés, participante en casi todos os eventos culturais e políticos do seu momento. Impulsor da ORGA. Foi firmante do pacto de Lestrove, membro das Irmandades da Fala, masón, presidente do Casino republicano, concelleiro na Coruña en 1931-34, e vicepresidente da Deputación e tenente alcalde en 1936.
Foi levado ó cárcere da Coruña onde estivo nos anos 1937 e 38, foi preso tamén en Madrid e desterrado en Fuerteventura.
O seu fillo Arturo Taracido Fraga fala deses anos convulsos
Coa participación Luís Alonso, Xan María Castro, Enrique Veira e Manuel Porto, o mércores 22 de Novembro, e dentro das actividades “Foi no cárcere”, a casa museo Casares Quiroga acolleu unha mesa redonda con expresos políticos do cárcere da Coruña no franquismo. As súas reflexións e vivenzas percorreron o proceso político desde os anos 60 de organización de partidos e sindicatos clandestinos, os movementos sociais nos anos 70, a vida carcelaria e de represión e o sentimento retrospectivo dos implicados.
Manuel Fernández López nace na Coruña, e fusílano na mesma cidade o 11 de xullo de 1937. Era médico e inspector municipal de Hixiene, envía esta carta a súa irmá Maruja.
“Marujita: estás muy lejos de mí, en este último día de mi vida. ¡Que feliz eres tú y Luis! ¡Ojalá os dure esa felicidad muchos años! Ya sé que al marcharte has venido a decirme adiós, cosa que no pudiste hacer y que yo sentí mucho, pero en esta carta, en la que quisiera ser muy extenso, pero me es imposible pues tengo que escribiros a todos, quisiera demostrarte mi gran sentimiento por no haberte dado un fuerte abrazo de despedida. ¡Triste signo ha sido el mío! Pero qué le vamos a hacer. El destino de las personas está señalado y éste es el mío.
A Luis le mando un fuerte abrazo, igual a Rafael, Estela. El tío Luis y la tía María y a todos os pido que en lo que podáis miréis por Fina y por mis hijos los cuales quedan en el mayor de los desamparos.
Bueno, Marujita, con esto doy por terminada esta despedida mandándote un fuerte abrazo de este tu buen hermano.”
Manolo / La Coruña a 11-VII-1937
“A xente organizaba sesións de lecturas comentada, charlas, debates e moreas de actividades deportivas no patio do penal coruñés; xogaban ó fútbol, ó balonman e á pelota vasca. Tamén preparabamos lecturas comentadas, eu preparei unha con Suso Díaz sobre Engels”
“Daquela éramos practicamente todos do PC e do entorno de Comisiones obreras. Tamén había dúas persoas da UPG, un deles Paco Rodríguez que era un dos máis activos nos seminarios que se organizaban. O certo é que aprendes a valorar ás persoas e adquires coñecementos que doutra maneiras non adquirirías. Xente coma nós que estabamos condeados a traballar no asteleiro de por vida”
Ignacio Fernández Toxo, preso na Coruña no ano 1971
Memoria do cárcere A Coruña 
Debe estar conectado para enviar un comentario.