La Voz de Galicia 17 marzo 1977
Todos con condeas: Nicanor Acosta, Enrique Veira, Juan Romero, José Díaz López, David Álvarez Carballido, Juan Antonio Otero, Manuel Pillado, José María Díaz Blanco, Victor Solís Suárez, Julio Aneiros, Fernadno Miramontes, Antonio Ares, Josefa Varela, Vicente Couce, Antonio Silvar, Evaristo Mugico, Xaquín González, Emilio Aguilar e José Antonio Gaciño.
en lembranza de Enrique Vieira falecido o 23 de xaneiro de 2019
O 22 do Novembro de 2017 a Casa Museo Casares Quiroga acolleu unha mesa redonda con Luís Alonso, Xan María Castro, Enrique Veira e Manuel Porto expresos políticos do cárcere da Coruña no franquismo. As súas reflexións e vivenzas percorreron o proceso político desde os anos 60 de organización de partidos e sindicatos clandestinos, os movementos sociais nos anos 70, a vida carcelaria e de represión, e o sentimentos, cun carácter retrospectivo, dos implicados.
El 22 del Noviembre de 2017 la Casa Museo Casares Quiroga acogió una mesa redonda con Luís Alonso, Xan María Castro, Enrique Veira y Manuel Porto expresos políticos de la cárcel de la Coruña en el franquismo. Sus reflexiones y vivencias recorrieron el proceso político desde los años 60 de organización de partidos y sindicatos clandestinos, los movimientos sociales en los años 70, la vida carcelaria y de represión, y el sentimientos, con un carácter retrospectivo, de los implicados.
Coa participación Luís Alonso, Xan María Castro, Enrique Veira e Manuel Porto, o mércores 22 de Novembro, e dentro das actividades “Foi no cárcere”, a casa museo Casares Quiroga acolleu unha mesa redonda con expresos políticos do cárcere da Coruña no franquismo. As súas reflexións e vivenzas percorreron o proceso político desde os anos 60 de organización de partidos e sindicatos clandestinos, os movementos sociais nos anos 70, a vida carcelaria e de represión e o sentimento retrospectivo dos implicados.
Luís Alonso estudiaba Maxisterio e tiña inquedanzas; esto fíxolle implicarse nas xuventudes do Partido Comunista.
A presión da policía sobre os partidos políticos – e daquela era o P.C. o que tiña a maior actividade- fixo que apresaran un grupo enorme, entre eles o mozo Luís.
Un home, camarada deles , que estivera en Alemania do Leste na formación de cadros formándose como outros militantes, parece que foi obligado a dar nomes. Daí resultou unha importante caída do PC na Coruña. E daí que Luís, o estudante, fora visto pola policía cando camiñaba polo Cantón Pequeno. E apresado.
Mentras a familia preocupada pensaban que dous tíos policías axudarían . O xefe da BPS, un home de apelido Piñeiro, ó que todos temían, preguntaralle a un deses familiares
-Que fago co sobriño?
– Como a todos- respostaron os tíos.
Na comisaría
Alí, cando chegou ensináronlle a outros militantes que caerán e que foran maltratados; Luís Alonso viunos con moratóns e golpes, como a Antonio Arias Curto que estaba maltreito, coa cara inflamada.
Luís sufríu golpes e paos entre os dedos e sacudidas, fixéronlle “como a todos”.
Memoria do cárcere A Coruña 
Debe estar conectado para enviar un comentario.