Mariñeiros de Cervo no cárcere da Coruña

CERVO

Ramón Martínez Paleo, Lois Diéguez,  Esteban Castro Alonso,  Antonio Abad Gomez eran mariñeiros de Cervo ( Lugo), Justo Cao Carvajales, gandeiro e Claudio Pernas Campo, fogoneiro. Todos tiñan menos de 30 anos cando foran aprexados acusados de “auxilio a la rebelión” na sentencia xudicial de 17 de agosto de 1936. Foron sentenciados a reclusión perpetua e despois de pasar polo cárcere de Lugo foron enviado ó penal coruñés o dia 20 de Abril de 1937.

Seguir lendo

Advertisements

Albareda en Alemania

Foi Miquel Albareda un dos cataláns presos no cárcere de A Coruña  no ano 1937. Eiquí presentamos unha fotos inéditas na  inauguración de los JJOO en  Berlín e algúns anacos do seu diario mentras estivo preso nos  cárceles alemás.

LRP13_Albareda (1)

Está publicado polo semanario  “La República” no número 13, de agosto de 2018.

Expediente carcelario de Benito López López

Indultado despois de morto

Ficha penitenciaria (p01  p02 p03 p04) de Benito López e López, barbeiro,  veciño de Ribadeo que entra na prisión provincial de Lugo  o 30 de setembro de 1936 , procesado en Octubro dese mesmo ano e condeado a prisión perpetua.

Foi conducido  ó penal coruñés o 20 de marzo de 1937 onde falece vítima da tuberculosis o  20 de marzo de 1940.

Tres anos despois O 23 de febrero de 1943 inscríbese no documento a conmutación da pena.

 

Homenaxe ós irmáns da lexía

O domingo 26 de agosto, foi realizado a  homenaxe ós irmáns da lexía que sairon do cárcere para seren fusilados ou para lles aplicar a lei de fugas.
Bebel era xogador do Depor foi honrado  cun partido de fútbol e unha ofrenda froral no monumento erixido no honor dos catro irmáns: France, Bebel, Jaurés e Pepín.

O acto foi organizdo polos Riazor Blues e a asociación Xermolos e moitas asociaicóns máis, entre elas: memoria do carcere

Benito López López o barbeiro socialista de Ribadeo, indultado despois de morto

Foto BENITO LOPEZ NIETO RIBADEO.jpg

Benito López López, de Ribadeo, era socialista,  foi  acusado de “instigar” ás tropas franquistas na súa entrada en Ribadeo e condeado por “traición” a reclusión perpetua. Foi preso no cárcere de Lugo e transaladado ó penal coruñes onde faleceu  de tuberculosis pulmonar, pola fame e polo frío que había daquela nos cárceres de franquismo. Era o ano 1040 . Tiña 43 años e  dous  fillos pequenos.

Seguir lendo

Mesa redonda: “A vida carcelaria e a política nos anos sesenta e setenta” Ciclo “Foi no cárcere 2017”.

O 22 do Novembro de 2017 a Casa Museo Casares Quiroga acolleu unha mesa redonda con Luís Alonso, Xan María Castro, Enrique Veira e Manuel Porto expresos políticos do cárcere da Coruña no franquismo. As súas reflexións e vivenzas percorreron o proceso político desde os anos 60 de organización de partidos e sindicatos clandestinos, os movementos sociais nos anos 70, a vida carcelaria e de represión, e o sentimentos, cun carácter retrospectivo, dos implicados. Mesa redonda La vida carcelaria y la política en los años sesenta y setenta organizada por la ARMH dentro del ciclo “Fue en la cárcel”. El 22 del Noviembre de 2017 la Casa Museo Casares Quiroga acogió una mesa redonda con Luís Alonso, Xan María Castro, Enrique Veira y Manuel Porto expresos políticos de la cárcel de la Coruña en el franquismo. Sus reflexiones y vivencias recorrieron el proceso político desde los años 60 de organización de partidos y sindicatos clandestinos, los movimientos sociales en los años 70, la vida carcelaria y de represión, y el sentimientos, con un carácter retrospectivo, de los implicados.

O calabozo

 

clabozo.jpg“Cando cheguei a porta do calabozo que me cadrou en sorte, rexistráronme como si viñera de fóra; non me deixaron ren, nin reloxio, lápis, papel, ren de re; eu daquela non tiña tabaco no meu poder porque tiven que deixar o vicio por necesidade; a colchoneta, a manta, o plato, a culler tamén ficaron afora. Entrei soio e pareceume que mesmo entraba nun pozo;  cerrouse a porta e somentes tiña de compañeira a máis completa oscuridade; alí non había ren, nin cadeira, nin poio, nin catre, ren de res; soio as catro paredes, o teito e o chan,  todo de cemento frío e húmedo; nun curruncho estaba a taza do retrete, máis non había auga. Quixen orientarme i escomencei a camiñar, mási axiña tropecei coas paredes. O cabouco tería pouco máis de dous metros de longo por un  e medio de ancho; 

Seguir lendo