poema: O amor é indestructible

https://archive.org/details/ClaudioRodriguezFerECarmenBlancoOAMOREEINDESTRUTIBLENon

Juana Capdevielle bibliotecaria, culta, viaxeira, era de Madrid, conñecera moitos dos intectuales da súa época,- os anos trinta- casa con Francisco Pérez Carballo e veñen destinados a Coruña, foi nomeado gobernador, era de Izquierda Republicana, estudioso do Dereito e a Filosofía. Co triunfo do golpe é detido e o 20 de Julio e catro días despois é fusilado. A súa dona é apresada, levada ó cárcere e poucos días despois é secuestrada e “paseda” perto de Rábade.

Claudio Rodríguez Fer e Carmen Blanco recrean esta triste historia de amor nun fermoso poema.

Advertisements

Carta a Juana

58

Carta de Francisco Pérez Carballo, á súa muller Juana Capdevielle. El foi fusilado o 25 de  agosto. Era o gobernador civil da Coruña. Ela foi asasiñada días despois”

Juana:

Has sido lo más hermoso de mi vida.

Donde esté y mientras pueda pensar, pensaré en ti. Será como si estemos juntos.

Beso tu anillo una vez cada día.

Te quiero

Paco

Para Juana Capdevielle, mi querida esposa.

Viernes, 24 de julio 1936, cinco de la madrugada.

Jaurés García (da lexía)

si IMG_20160223_183145.jpg

Naceu en Ribadeo en 1921, a familia trasladouse a A Coruña e  Jaurés traballaba no negocio familiar da fábrica de lexías. Pertencía ás Juventudes Socialistas, formou parte das milicias populares  que defenderon o Goberno Civil, luchando tamén nas rúas  da cidade contra os sublevados,  foi detido aos 17 anos xunto aos seus irmáns  France e Bebel, en Gutiriz.

Xulgado en A Coruña por rebelión foi condeado a cadena perpetua (debido a súa idade).

O gobernador civil Florentino González Vallés ordenou o 7 de xaneiro de e 1937 que varios presos do cárcere da Coruña foran transladados a  Pamplona. O día 12, no mencer foron sacados Manuel Vázquez González, o vocal del Sindicato de camareros e socio de Germinal, Enrique Rosende Calvo, José María Eirís Carro, Jaurés García García e Leovigildo Taboada Alvarellos con destino ó tren que os levaría a Pamplona.

So chegaron os tres primeiros

Os demáis, foron conducidos polo cabo da Guardia Civil Valeriano Ibáñez Bartolomé, Amador de Mena Domínguez e Dionisio Maestre e leváronos perto do Campo da Rata e aplicáronlles a chamada “Ley de Fugas”.

Os tres homes morreron polos disparos da gardia civil encargada da custodia. Jaurés, esposado, acababa de cumplir os 18 anos, Eirís tiña 35 anos e Leovigildo Taboada -o secretario particular do gobernador civil fusilado Francisco Pérez Carballo- 61 años,

Taboada e Eirís morreron baleados esposados un ó outro.

A Jaurés, despois de morto, concédeselle unha conmutación da pena de morte por 20 anos de cadea.

Fonte:
LAMELA GARCÍA , L. : Estampas de Injusticia. La guerra civil del 36 en A Coruña y los documentos originados en la represión. Edicións do Castro. 2005.
http://dfszee.blogspot.com.es/