Xosé Manuel Iglesias medrou nunha familia marcada pola figura dun irmán da nai, o que marcou o seu compromiso sindical e a súa militancia.

Xosé Manuel Iglesias foi o fillo máis novo dun carpinteiro de Pontedeume, asentado en Mugardos, que traballaba nas gradas de Bazán. O pai foi fusilado a principios de xaneiro de 1949 en represalia polas actuacións dun seu cuñado, Pancho Iglesias, guerrilleiro, ao que se lle atribúe a morte dun falanxista. O pai de Iglesias nome(non aparece) estaba fichado e foi detido na noitevella de 1948 e apareceu o día 3 de xaneiro morto a tiros no Cemiterio de Catabois. Toda a familia continuou a sufrir a represión pola persecución ao tío, estiveron incomunicados e tanto a nai como os tíos foron ao cárcere cando a Garda Civil matou ao guerrilleiro Pancho.

Iglesias entra en Bazán, onde estiveran o pai e mais o irmán máis vello, aos 15 anos, e vai completando a formación ata converterse en oficial de terceira axustador-montador. Lembra que, nesa altura, as condicións laborais eran precarias, especialmente na seguridade e mais na hixiene. Aos 23 anos vencéllase ao Partido Comunista E a Comisións Obreiras. A muller, Teresa, forma parte do Movemento Democrático de Mulleres.