Jose Humberto Baena

O último fusilado do Franquismo

baena

José Humberto Baena Alonso, naceu en Vigo 1950 e morreu fusilado por consello de guerra o 27 de setembro de 1975  un mes antes da morte do dictador Franco nun proceso cheo de irregularidades.

Nunca se reparou esa inxusticia.

Naceu nunha familia obreira de Vigo e eran tres irmáns. A familia axudou para que pudera facer unha carreira e marcho á Universidade de Santiago. Alí matricúlase na carreira de Filosofía e Letras.

No 1970, no primeiro ano de universidade foi detido por  facer unha sentada diante  da Facultade. O cargo era participar nunha manifestación ilegal.

Detiverons a máis de 100 mozos. A Baena non o colleron nun principio pero despois a policía foi preguntando ós detidos e  un a un foron decindo os nomes dos demáis. José Humberto marcha Vigo e fórono buscar a casa . A policía  dixeralle ó pai que o levaban a declarar na comisaría pero na realidade as “declaracións” foron paus, torturas e golpes salvaxes. na comisaria de Vigo e depois na de Santiago.

Despois foi levado ó carcere de Coruña con outros compañeiros de facultade onde  permaneceu un mes.

“Nunca quixo dar detalles  do que alí pasara. Debieron ser unas torturas muy grandes porque cuando o foron a buscar a casa no ano  1975 él dixo: Papa me voy porque si me coge la policía no quiero pasar por lo que pasé. Aunque él  era un chico muy sufrido pues nunca se quejaba”- relata a súa irmá Flor.

humberto e flor

Tivo que deixar os estudios e intentou poñerse a  traballar , pero non era posible pois non se lle concedía  o certificado de boa conducta, necesario para casi todo na  época: pasaporte, carnet de conducir… -a pesar de ter sido absolto no ano 1972-  e  tivo que  sobrevivir con traballos ocasionais.

A continuación foi facer o servicio militar con constante vigilancia por parte do SIM (servicio de intelixencia militar)  a Colmenar en Madrid e alí foi destinado nun cuartel de castigo. Facendo a mili faise do PC (ML).

Voltou a Vigo onde empezou a traballar de peon na fundición Fumensa.O día 1 de maio de 1975  celebrouse a manifestación en Vigo. Nel un policía de paisano disparou a un empregado de FENOSA que estaba nunha terraza. A esquela Faro de Vigo recollía a súa morte como “accidente laboral”. Humberto Bena e trece compañeiros levaron,  ó día seguinte, unha coroa ó cementerio e foron ó periódico a poñer outra esquela onde se registraba “muerte por represión pública” para o que deixaron  informaron da súa identidade.

Ó día seguinte fórono  buscar a casa. E tal como se dixo antes polo medo ás torturas, acorda escaparse a Madrid. O día 5 de Maio de 1975  marcha coa moza Maruxa a casa de uns amigos que eran de Vigo. A finais de maio  deteñen a Maruxa  xunto cun grupo de manifestantes, despois foi xuzgada e presa no cárcere de Yeserías.

Mentras Humberto marcha a Portugal onde accedían polos montes na fronteira de Extremadura. Foi no  coche cun amigo e quedaron nunha pensión por onde pasaba o camionero da empresa onde traballaba  o pai de José  Humberto e era quen lle levabacomida, cartas e roupa de parte da familia

O día 13 de xulio Humberto ainda estaba en Portugal. O  día 14 foi asesiñado  un policía en Madrid. A el acúsano de ser o autor.

O día 22 de xulio de 1975  ás 10, 20  foi apresado  e, como conta en El cuento del reloj, parouselle a vida.

O xuicio realizouse cheo de irregularidades: non se aceptaron as testemuñas do defensor, non se deixou declarar as pesoas que viran o asesiñato -e que afirmaban que o aspecto do  asesiño non coincidía co do asusado-  tampouco se aceptaron decenas de probas presentadas. Foron condeados a morte

Al Alba do  día  27 de setembro de 1975  Foron  acribillados a balazos  no monte de Hoyo de Manzanares Humberto Baena, José Luis Sánchez Bravo , Ramón García Sanz , Juan Paredes (Txiki) e Ángel Otaegui.

O mundo entero revolveuse sen que houbera piedade. Franco postrado na cama seguía matando.

Poucos días despois  a familia organizou o enterro no cementerio de Peinador en Vigo e estaba esperando para despedilo con afecto. Cando chegaron ó cementerio non se lles deixou entrar;  xa o inhumaran os militares.

Nin enterro digno lle deixaron ter!

Entrevista realizada  a Flor Baena irmá de Humberto ( CGR)

Documental “Septiembre del 75”

carta escrita no carcere de Carabanchel antes da execución da sentencia de morte

Advertisements

Deixar unha resposta

Please log in using one of these methods to post your comment:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s