“Os irmáns da Lexía” obreiros, deportistas e militantes das xuventudes socialistas
En primeiro termo, á esquerda, Pepín García. Detrás, con abrigo, France, marchando aó Gobierno Civil a pedir armas. A Coruña, xullo de 1936
Bebel, France e Jaurés, irmáns pequenos de Pepín, foron capturados polos franquistas poucos días despois do golpe de estado de 1936. Os dous primeros caeron fusilados no Campo da Rata da Coruña
Fonte: eldiario.es
28 de julio de 1936
Madre:
Se que tu no estarás arrepentida de que tus hijos fuesen juzgados por la santa causa; sé que te remorderá por cometerse con ellos tantas injusticias, como con nuestro padre. ¡Ah! Pero él no cesó en la lucha por muchas que fuesen las injusticias. Nosotros le seguimos hasta los últimos momentos, prueba de ésto es lo que nos ocurre. Pero yo se que tu no desmayaras en la lucha pues tu siempre has contribuido enormemente en la lucha del proletariado. ¡Sé fuerte! Tienes que criar a mis hermanitos como lo has hecho con nosotros, pero creo que saldrán a su padre y a sus hermanos mayores.
Abrazos de tu hijo Bebel, al igual que a mis hermanitos.
O día seguinte o deportista Bebel foi fusilado no campo da rata xunto con -entre outros- o seu irmán France. Tiña 23 anos.
O domingo 26 de agosto, foi realizado a homenaxe ós irmáns da lexía que sairon do cárcere para seren fusilados ou para lles aplicar a lei de fugas.
Bebel era xogador do Depor foi honrado cun partido de fútbol e unha ofrenda froral no monumento erixido no honor dos catro irmáns: France, Bebel, Jaurés e Pepín.
O acto foi organizdo polos Riazor Blues e a asociación Xermolos e moitas asociaicóns máis, entre elas: memoria do carcere
Naceu en A Coruña en 1910
Peón da construcción
Formou parte das milicias populares das “Juventudes Socialistas Unificadas”, xunto aos irmáns da lexía, que participaron nas vixiancias nocturnas, co Comité de Defensa da República, no Goberno Civil de A Coruña, ata a rendición no día 20.
Durante o día participaban nas barricadas levantadas polos defensores da República nas rúas coruñesas.
Xulgado na Coruña por rebelión militar co resultado de sentenza a pena de morte. Executado na Coruña o 29 de Xullo de 1936, xunto aos irmáns da lexía, France e Bebel García.
Naceu en Ribadeo en 1912, traballaba no negocio familiar (unha pequena fábrica de lexías) en A Coruña. Presidente das “Juventudes Socialistas Unificadas” de A Coruña formou parte das milicias populares que defenderon o Goberno Civil, loitando tamén nas rúas da cidade contra os sublevados. Foi detido en Guitiriz o 25 de xullo do 1936 xunto aos seus irmáns Bebel e Jaurés e xulgado na Coruña por rebelión militar co resultado de sentenza de morte. Foi fusilado o 29 de Xullo aos 24 anos, no mesmo lugar que o seu irmán Bebel. ( Jaurés foi morto na aplicación de “lei de fugas” xunto a José María Eirís e Leovigildo Taboada)
Velaquí compartimos un poema incorporado á causa xudicial 366/37.
LAMELA GARCÍA, L. : Estampas de Injusticia. La guerra civil del 36 en A Coruña y los documentos originados en la represión. Edicións do Castro. Sada. 2005.
Nesta peza homenaxéase a José García García unos irmáns da Lexía, pertencía Á Agrupación socialista de A Coruña e e fundador das Juventudes Socialistas; estivera preso no ano 1934 e 35 pola participación na folga revolucionaria de 1934 .
Cando se produce o golpe de Estado contra a República participou na defensa da cidade mentras os seu irmáns as Bebel, France e Jaurés, axudaron na defensa do Goberno civil.
Co golpe de Estado contra a República os seus irmáns Bebel e France foron executados en Punta Herminia e o corpo do mozo Jaurés apareceu cadavre meses despois xunto ó campo da rata.
Pepín logrou fuxir de Galicia o 26 de setembro de 1936, e pasou á zona republicana. Vivíu exiliado desde o ano 1939 en Buenos Aires.
Voltou a Coruña no ano 1977 onde faleceu no 1996.
Naceu en Ribadeo en 1921, a familia trasladouse a A Coruña e Jaurés traballaba no negocio familiar da fábrica de lexías. Pertencía ás Juventudes Socialistas, formou parte das milicias populares que defenderon o Goberno Civil, luchando tamén nas rúas da cidade contra os sublevados, foi detido aos 17 anos xunto aos seus irmáns France e Bebel, en Gutiriz.
Xulgado en A Coruña por rebelión foi condeado a cadena perpetua (debido a súa idade).
O gobernador civil Florentino González Vallés ordenou o 7 de xaneiro de e 1937 que varios presos do cárcere da Coruña foran transladados a Pamplona. O día 12, no mencer foron sacados Manuel Vázquez González, o vocal del Sindicato de camareros e socio de Germinal, Enrique Rosende Calvo, José María Eirís Carro, Jaurés García García e Leovigildo Taboada Alvarellos con destino ó tren que os levaría a Pamplona.
So chegaron os tres primeiros
Os demáis, foron conducidos polo cabo da Guardia Civil Valeriano Ibáñez Bartolomé, Amador de Mena Domínguez e Dionisio Maestre e leváronos perto do Campo da Rata e aplicáronlles a chamada “Ley de Fugas”.
Os tres homes morreron polos disparos da gardia civil encargada da custodia. Jaurés, esposado, acababa de cumplir os 18 anos, Eirís tiña 35 anos e Leovigildo Taboada -o secretario particular do gobernador civil fusilado Francisco Pérez Carballo- 61 años,
Taboada e Eirís morreron baleados esposados un ó outro.
A Jaurés, despois de morto, concédeselle unha conmutación da pena de morte por 20 anos de cadea.
Bebel es zurdo para jugar y para pensar.
En el estadio, se pone la camiseta del Depor.
A la salida del estadio, se pone la camiseta de la Juventud Socialista.
Once días después del cuartelazo de Franco, cuando acaba de cumplir veintidós años, enfrenta el pelotón de fusilamiento:
—Un momento —manda.
Y los soldados, gallegos como él, futboleros como él, obedecen.
Entonces Bebel se desabrocha la bragueta, lentamente, botón tras botón, y de cara al pelotón echa una larga meada.
Después, se abrocha la bragueta:
—Ahora sí.
Eduardo Galeano “Espejos, una historia casi universal”
Memoria do cárcere A Coruña 
Debe estar conectado para enviar un comentario.