“Entre nós había presos de Ferrol que sobreviviron ás “depuracións” e castigos exemplarizantes dos primeiros tempos. Os máis deles perteneceran á mariña de guerra e simpatizaran con máis ou menos estusiasmo coa República, pero que no tiveron a oportunidade de poder defendela; os que fixeran uso desa continxencia , ficaban silandeiros baixo terra ou no fondo do mar. Os mortos non se rebelan nin contan contos: como dixera Mussolini”
“O cárcere foi unha escola para moitos de nós: No 72 había matemáticos, avogados, dábanche clases de cousas que ti ignorabas. O problema foi cando fumos quedando poucos”
Ricardo Aneiros Sixto, sindicalista, no cárcere da Coruña despois dos sucesos en Ferrol no 72, estivo nove meses e foi absolto no xuizo por falta de probas
“Daquela (ano 72) había dúas maneiras de levarte ó cárcere ou te detiñan cunha acusación ou te impoñían unha cuantiosa multa gubernativa da DGS, o meu caso”
Xosé María Loureiro Fernández, preso no 1972
“Haber participado destacadamente en las reuniones y concentraciones que dieron lugar a la situación conflictiva de Bazán e desempeñar la jefatura de uno de los comandos que alteraban el orden y de participar en pintadas con letreros subversivos, resisitiendose a los fucionarios de policía que lo detuvieron en 1970, fecha en que fue puesto a disposición judicial (..) adquiriendo una señalada personalidad de agitador, todo lo que revela una personalidad manifiesta contra el orden público y una sensible amenaza para la pacífica convivencia”
Condea de multa e cárcere a Xosé María Loureiro Fernández, preso no 1972 con 19 anos
“A experiencia foi moi dura, non tiña a conciencia nin a a formación política doutros presos como Julio Aneiros, Pillado ou Amor que eran líderes curtidos. Eu non era do PC e non tiña ese apoio”
Xosé Piñeiro Arnoso, CCOO, cárcere no 1974 con 20 anos
“Empecei a traballar con quince anos nunha compañía auxiliar de ASTANO. Tíñamos moitos conflictos laborais, porque se traballaba con elementos de moita toxicidade.. Políticamente as consignas estaban moi definidas e os obxectivos estaban claros, pero antes tivemos que empaparnos de cultura e de formación política . Polo que máis loitabamos era pola libertade de Pillado, Amor e Riobo( lideres sindicais de CCOO presos)”
Xosé Piñeiro Arnoso, CCOO, cárcere no 1974 con 20 anos
“Durante o día, no penal da Coruña, os presos políticos facían vida en común, celebraban faladoiros, comían xuntos e beneficiábanse da solidariedade mútua”
Xosé Piñeiro Arnoso, CCOO, cárcere no 1974 con 20 anos
“Para un militante a estancia cos seus compañeiros dentro do cárcere é moito máis segura que fóra, porque oficialmente no cárcere non poden torturarte”
Jose Torregrosa
“Había que ter fame para comer esa comida, dábannos cascarilla, e tíñamos unha despensa que compartíamos cos preso comúns, por iso tíñamos tanta aceptación”
Ricardo Aneiros Cribeiro, ferrolán, no cárcere de Coruña no 1968 xuzgado no TOP pola folga de Pysbe
“Había xente desapegada como Álvarez Areces, Rafael Bárez, Pillado, Miramontes e daban clase de inglés , ruso, facían teatro, revistas de prensa, foros políticos e cociña baixo as ordes estrictas do vello Loureiro. Era una vida marabillosa mentras o que pasaba fora era de espanto”
Jose Torregrosa( preso no ano 1972)
Memoria do cárcere A Coruña 
Debe estar conectado para enviar un comentario.